درباره - امارات متحده عربی

تاریخچه
اولین ساکنان امارات متحده عربی دریانوردانی بودند که در قرن هفتم به اسلام گرویدند. اندکی بعد قرمطیان حکومت پادشاهی قدرتمندی در منطقه بنا کردند و به مکه حمله کردند. پس از منهدم شدن شیخ‌نشین‌ها طی سلسله حوادث و جنگ‌هایی، بومیان این منطقه تغییر شغل دادند و دزد دریایی شدند. به همین علت است که این منطقه را ساحل دزدان دریایی (Pirate Coast) می‌نامند. در اوائل قرن نوزدهم این دزدان دریایی تهدید بزرگی برای سلطان‌های مسقط و عمان به حساب می‌آمدند و موجب شدند که بریتانیایی‌ها که در سال 1820 پیمان متارکه‌ی جنگ نیم‌بندی با دزدان دریایی ناحیه بسته بودند و در سال 1853 این پیمان را کامل‌تر کرده بودند، سریع‌تر در امور این ناحیه مداخله کنند. این پیمان‌ها منجر شدند این منطقه به ساحل متارکه‌ی جنگ مشهور شود. در آن زمان بریتانیا هر 9 دولت متارکه‌ی جنگی را محافظت می‌کرد (7 امارت همان اماراتی هستند که امروزه امارات متحده عربی را تشکیل می‌دهند و 2 امارت دیگر بحرین و عمان هستند که امروزه دولت‌های کاملا مستقلی هستند). البته بریتانیا این امارات را به استعمار خود در نیاورده بود.
در سال 1971 بریتانیا مداخله در منطقه‌ی خلیج فارس را قطع کرد و دولت‌های متارکه‌ی جنگ خود با یکدیگر اتحادیه‌ی امارات متحده عربی را تشکیل دادند. بحرین و عمان تصمیم گرفتند به این اتحادیه نپیوندند و دولت‌های مستقلی تشکیل دهند. سپس امارات متحده عربی در سال 1994 با ایالات متحده امریکا و در سال 1995 نیز با فرانسه معاهده‌ی دفاع نظامی امضاء کرد. پس از وقایع 11 سپتامبر در امریکا، مشخص شد که بودجه‌ی القاعده از طریق افرادی مستقر در امارات متحده عربی تأمین می‌شود. دولت فدرال امارات متحده عربی سریعا حساب بانکی افراد مشکوک را بست و سیاست‌های سفت و سختی برای مبارزه با پول‌شوئی به اجرا گذاشت.
شیخ زاید بن سلطان آل نهیان، بنیان‌گذار امارات متحده عربی، از سال 1971 تا زمان مرگش در سال 2004 بر آن‌جا حکومت کرد. پس از او، پسرش، شیخ مکتوم بن رشید آل مکتوم، به نخست وزیری امارات و امیری دوبی رسید، اما او نیز در سال 2006 درگذشت و پس از او هم ولیعهدش، شیخ محمد بن راشد آل مکتوم، به هر دوی این سمت‌ها دست یافت.
پروژه‌ی برج‌الخلیفه‌ی دوبی در سال 2010 تکمیل شد و به بلندترین برج جهان با ارتفاع 828 متر متشکل از 163 طبقه تبدیل شد. این برج مجهز به سریع‌ترین آسانسورهای دنیاست که همه شیشه‌ای هستند. هم‌چنین آب مصرفی این برج روزانه 250،000 گالن است.
آب و هوا
آب و هوای امارات متحده عربی زیر گرمسیری‌ست و به علت بیابانی بودن آن در دوره‌ی خاصی از سال موج گرما به شهر هجوم می‌آورد. سردترین مناطق آن مناطق اطراف کوه‌های شرقی هستند. امارات متحده عربی در کل سال آفتابی است. گرم‌ترین ماه‌های سال از ژوئن تا سپتامبر هستند که در این ماه‌ها دمای هوا به 45 درجه‌ی سانتیگراد می‌رسد. در این ماه‌ها هوا در طول روز گرم و شرجی است و نواحی ساحلی به شدت شرجی هستند.
دمای آب در تابستان به 40 درجه‌ی سانتیگراد می‌رسد. در این ماه‌ها ساختمان‌ها و هتل‌های مجهز امارات متحده به سیستم‌های خنک‌کننده‌ی حرفه‌ای خود روی می‌آورند تا مسافرین بتوانند گرما را تحمل کنند. در ماه‌های خنک‌تر سال، یعنی در دسامبر و مارس، گاه بارندگی‌هایی نیز روی می‌دهد.
ژانویه سردترین ماه سال است و دمای هوا در این ماه در امارات متحده به 12 درجه‌‌ی سانتیگراد نیز می‌رسد. در ماه ژانویه حدود 23 میلی‌متر و در ماه دسامبر هم حدود 36 میلی‌متر بارندگی روی می‌دهد.
زبان رایج
عربی زبان رسمی امارات متحده عربی است و گویش خلیجی نیز گویش بومی مردم این کشور شناخته می‌شود. بریتانیا تا سال 1971 بر این کشور سلطه داشت و در نتیجه انگلیسی زبان دوم یا زبان میانجی مردم امارات متحده است و اغلب افراد به راحتی به این زبان صحبت می‌کنند. دیگر زبان‌هایی که افراد زیادی در امارات متحده به آن تکلم می‌کنند می‌توان به فارسی، هندی، اردو، پشتو، چینی، ژاپنی، تاگالوگ (زبان فیلیپینی‌ها) و مالایالم (زبان مردم کرالا در هند) اشاره کرد.
مذهب
اسلام دین رسمی امارات متحده عربی است. البته دولت امارات در برابر ادیان دیگر مدارا نشان می‌دهد و اجازه می‌دهد غیرمسلمانان نیز فعالیت‌های مذهبی خود را تا جایی که به اسلام ضربه نرساند دنبال کنند. اقلیت‌های مذهبی حق ترویج و تبلیغ دین خود را ندارند و در صورت تخطی از این قانون مجازات خواهند شد. آن‌ها هم‌چنین باید نسبت به عقاید و رفتارها و آموزه‌های دینی مسلمانان با احترام رفتار کنند. در امارات متحده عربی علاوه بر مساجد مختلف حدود 31 کلیسا، 1 معبد هندو، 1 گوردواره‌ی سیک و 1 معبد بودا نیز وجود دارد.
طبق آمار رسمی سال 2005، حدود 76% جمعیت امارات متحده عربی مسلمان هستند، 9% مسیحی، 15% هندو و بقیه اقلیت‌های مذهبی دیگر هستند. این آمار که توسط وزارت اقتصاد جمع‌آوری شده است بهائیان و دروزها را جزو مسلمانان به شمار می‌آورد و گردشگران غیرساکن کشور را نیز به حساب نمی‌آورد. حدود 85% شهروندان اماراتی مسلمان سنی و 15% مسلمان شیعه هستند. مسلمانان شیعه بیشتر در شارجه و دوبی زندگی می‌کنند. مهاجران عمانی هم بیشتر عبادی و برخی نیز صوفی هستند. حدود 5% تا 8% از جمعیت امارات متحده عربی خود را بی‌دین می‌خوانند. دولت امارات افراد همه‌ی مذاهب و هم‌چنین افراد بی‌دین را زیر چتر قانون اساسی مشترکی محافظت می‌کند.
اقلیت‌های نژادی
بزرگ‌ترین گروه اقلیت‌های نژادی را نیز فیلیپینی‌ها، عرب‌ها، پاکستانیها، هندی‌ها و ایرانی‌ها تشکیل می‌دهند. در طول سال همواره گردشگران بسیار زیادی در امارات متحده حضور دارند. به طور مثال، رقم آن‌ها در سال 2012 حدود 9 میلیون نفر بود. اهالی امارات متحده عربی را اماراتی می‌گویند.
مساحت
مساحت این کشور 83،600 کیلومتر مربع است و جمعیت آن حدود 6 میلیون است.
دولت
اتحادیه‌ی امارات متحده عربی در سال 1971 با به هم پیوستن هفت امارت شیخ‌نشین مجزاء تشکیل شد که این امارات در گذشته دولت‌های متارکه‌ی جنگ (Trucial States) نامیده می‌شدند و شامل ابوظبی، دوبی، شارجه، عجمان، فجیره، رأس‌الخیمه و ام‌القوین می‌باشد. در امارات متحده عربی هر امارت حکومتی مستقل از امارات دیگر دارد و اتحادیه امارات متحده عربی نیز یک رئیس دولت و یک نخست‌وزیر برای خود دارد که بر حکومت دیگر امیران تا حدی نظارت می‌کند. در نتیجه دولت امارات متحده عربی یک دولت فدرال، پارلمانی و مشروطه است.
تعطیلات رسمی
تعطیلات رسمی

سال نو : 1 ژانویه
تولد حضرت محمد:  24 ژانویه
معراج پیغمبر: 6 ژوئن
آغاز عید فطر: 8 آگست
عرفات: 14 اکتبر
آغاز عید اهدا: 15 اکتبر
هجرت: 5 نوامبر
روز ملی: 2 دسامبر
تعطیل روز ملی: 3 دسامبر

تعطیلات فصلی

اعتدال بهاری: 20 مارس
انقلاب تابستانی: 21 ژوئن
اعتدال پائیزی: 22 سپتامبر
انقلاب زمستانی: 21 دسامبر

تعطیلات اضافی

عید فطر: 9 آگست
عید فطر: 10 آگست
عید اهدا-17: 16 اکتبر

رعایت

شب سال نو: 31 دسامبر
 
درباره این کشور
اطلاعات عمومی در مورد این کشور
شهرها
نام شهرها در این کشور
آنچه باید بدانید
دانستنی هایی که لازم است قبل از سفر از آن مطلع شوید
سفارتخانه ها
لیست سفارتخانه ها در این کشور
فرودگاه ها
لیست فرودگاه ها در این کشور