درباره موزه

در موزه مرکز تاریخی مهاجران می توان به تماشای تاریخ اولیه سائو پائولو نشست. با از بین رفتن برده داری و  انتشار اخباری مبنی بر شورش در برخی مناطق کشور، کشاورزان سائو پائولو شروع به استخدام کارگر از سایر کشورها نمودند. در ابتدا مهاجران خارجی در گروه های کوچک و بعدها در قالب گروه های بزرگتری به سائو پائولو مهاجرت کردند. این مهاجران اتباع کشورهایی چون آلمان، سوریه، بلژیک، هلند، ترکیه و برخی دیگر از کشورهای اروپایی بودند. در آغاز، بیشتر مهاجران اروپایی بودند اما بعدها با انتشار اخباری مبنی بر سوء رفتار با مهاجران در این منطقه، از تعداد این مهاجران کاسته شد. موج دوم مهاجرت شامل آسیایی تبارها بویژه ژاپنی ها بود. ابتدا مهاجران تنها مجبور به کار در مزارع قهوه بودند اما این الگو بتدریج تغییر یافته و مهاجران در مشاغل دیگری نظیر باربری، خدمتکاری، آرایشگری و خیاطی نیز مشغول بکار شدند. معمولاً شرایط مهاجران چند هفته پس از مهاجرت بسیار وخیم می شد چراکه این افراد از تغذیه و بهداشت مناسبی برخوردار نبودند. همچنین اردوگاه های محل اقامت مهاجران به علت تراکم زیاد جمعیت همواره در معرض بروز و شیوع بیماریهای مختلف قرار داشت. هرچند بعدها اوضاع مهاجران تازه وارد به مراتب بهتر شد.

نام محلی

این موزه در زبان محلی به نام سنترو هیستوریکو دو ایمیگرانته شناخته می شود.

اطلاعات گردشگری

موزه مرکز تاریخی مهاجران در شهر سائو پائولو واقع شده است. این موزه در منطقه روآ ویسکونده دو پارنایبا قرار دارد. این موزه یکی از پربیننده ترین مکان های گردشگری کلان شهر سائو پائولو محسوب می شود. اسناد و مدارک موجود در این موزه، شرح و توصیف مفصلی از تاریخچه مهاجرت را در برزیل به نمایش می گذارد. این موزه عمدتاً توسط دانشجویان، دانشگاهیان و محققانی مورد بازدید قرار می گیرد که مشغول مطالعه و بررسی تغییرات بوجود آمده در الگوهای مهاجرتی در برزیل هستند. این موزه بینش مطلوبی درباره تاریخ گذشته برزیل بویژه سرگذشت مهاجران اولیه ژاپنی به بازدیدکنندگان می دهد.

تاریخچه موزه

سابقه ای بسیار قدیمی در مورد چگونگی بوجود آمدن موزه مرکز تاریخی مهاجران وجود دارد. زمانیکه تعداد مهاجران به تعداد قابل توجهی رسید، دولت تصمیم به ایجاد مرکزی در کنار بوم رتیرو در سال 1882 میلادی گرفت. اما این مرکز هم بعدها به علت جمعیت روبه افزایش مهاجران با کمبود جا مواجه گشت. در سال 1887 میلادی، مرکزی برای اسکان مهاجران توسط جامعه مهاجران ساخته شد که تا ده سال بعد توانست پاسخگوی نیاز مهاجران باشد. از سال 1905 میلادی به بعد این مرکز تحت سرپرستی اداره اراضی، مسکن و مهاجرت قرار گرفت. این مکان از اهمیت ویژه ای برای فرهنگ مهاجران برخوردار بوده و نقش مهمی نیز در تاریخ سائو پائولو ایفا کرد. مهاجران معمولاً از طریق بندر سانتوس وارد سائو پائولو می شدند. در بدو ورود امکاناتی نظیر غذا و مراقبت های پزشکی در اختیار آنها قرار داده می شد. مهاجران پس از ثبت نام شدن و اخذ مجوزهای لازم برای کار به نقاط مختلف کشور فرستاده می شدند. این مرکز در یک مقطع تاریخی به عنوان محلی برای نگهداری زندانیان سیاسی نیز مورد استفاده قرار گرفت. در سال 1936 میلادی، DTCI به اداره خدمات مهاجرت و اسکان تغییر یافت. آخرین گروه مهاجران در سال 1978 میلادی وارد شدند. مرکز تاریخی مهاجرت در سال 1986 میلادی ساخته شد. این مرکز تاریخی تحت نظارت دبیرخانه اداره ارتقاء اجتماعی قرار داشت. دستور ساخت موزه مهاجرت در سال 1993 میلادی به امضاء این دبیرخانه رسید. این موزه توسط وزارت فرهنگ برزیل اداره می شد. همچنین برای گرامیداشت یاد مهاجران، بنای یادبودی (کلیسایی) نیز در سال 1998 میلادی در موزه ساخته شد.
 
نام: آمریکای جنوبی » برزیل » سائو پائولو » موزه تاریخی و کلیسای مهاجران
گروه: مکان های معروف
 

مکان های دیدنی دیگر سائو پائولو

پل ویادوتو دو چا

ویادوتو دو چا -The Viaduto do Chá- یکی از معروفترین پل های برزیل است که اتمام آن 15 سال بطول انجامید. درکنار این پل بازارهای خرید و سینما تئاتری وجود دارد که بر زیبایی هرچه بیشتر این مجموعه افزوده اند.

موزه پاسیو دو کولِگیو

موزه پاسیو دو کولگیو -Patio Do Colegio- یکی از زیباترین موزه هایی است که بخوبی توانسته از عهده نشان دادن شیوه زندگی پرتغالی ها برآید. همچنین جنبه ها و بخش های گوناگون موزه، بر ارزش آن افزوده اند.

پارک دو کارمو

پارک Parque Do Carmo یکی از بهترین تفریحگاه های شهر سائو پائولو بوده که در آن می توان از بودن در کنار طبیعت و محیط زیست لذت برد.

آبِلیسکو

ستون هرمی شکل سنگی Obelisco شهر سائو پائولو، یکی از آثار تاریخی اصلی این شهر است که در پارک ایبیراپوئرا قرار دارد. این اثر تاریخی، نماد بزرگی و عظمت قیام کنندگانی بود که زندگی خود را در راه تعالی انقلاب مشروطه در سال 1932 میلادی فدا کردند. این نماد، نماد غرور و سربلندی مردم برزیل محسوب می شود.

کلیسای جامع نوسا سنهورا دا لوز

کلیسای جامع نوسا سنهورا دا لوز -Nossa Senhora Da Luz-، نماد عفاف و تطهیر به شمار می رود. این کلیسا، یکی از جاذبه های گردشگری سائو پائولو است که بازدید از آن ضمن تطهیر روح، تجربه ای بیاد ماندنی از آرامش در دامان پروردگار می باشد.

موزه موستریو دو سائو بنتو

بطورکلی موزه ها بهترین و ساده ترین راه برای درک زیبایی و شناخت هر مکان به شیوه ای مؤثر می باشند. سفر به سائو پائولو بودن بازدید از موزه موستریو دو سائو بنتو -Mosteiro De Sao Bento-، کامل نخواهد شد.

کلیسای لارگو دو سائو فرانسیسکو

کلیساها و اماکن مربوط به مسیحیان تأثیر بسزایی در موقعیت و افزایش اهمیت هر شهر یا منطقه دارد. همچنین وجود امکانات اقامتی در اطراف این اماکن مذهبی، به رفاه و آسایش گردشگران کمک شایانی می نماید.

ساختمان ایتالیا

ساختمان ایتالیا -Italia Building- در سائو پائولو تلفیقی فوق العاده از فرهنگ غربی و سنتی محسوب می شود. بهترین غذاها در این مکان در اختیار گردشگران گذاشته می شود تا سفرشان در برزیل با آسایش و راحتی هرچه بیشتر تؤام گردد.

کاسا داس رتورتاس

بنای کاسا داس رتورتاس -Casa Das Retortas- که در سال 1872 میلادی ساخته شده، محل قرارگیری نخستین منبع گاز شهری در سائو پائولو بوده که تحت نظارت شرکت گاز سائو پائولو برای عرضه روشنایی در شهر مورد استفاده قرار می گرفته است. کاسا داس رتورتاس از جمله جاذبه های گردشگری سائو پائولو به شمار می رود.

پارک ایبیراپوئرا

پارک ایبیراپوئرا -Ibirapuera Park- یکی از زیباترین پارک های سائو پائولو می باشد که گردشگران برای شرکت در انواع فعالیت های تفریحی که در این پارک جریان دارند، از آن بازدید می کنند.

پارک هورتو فلورِستال

در پارک هورتو فلورستال -Horto Florestal-، سرسبزی و پوشش گیاهی به بهترین شکل در معرض دید قرار گرفته اند. گردشگران می توانند در این مکان محیط زیستی عاری از هرگونه آلودگی را از نزدیک مشاهده کنند. همچنین در این پارک می توان به تماشای زیبایی و شکوه گیاهان و گونه های حیوانی مختلف نشست.