پاسخ
مهمترین مراسم در لرستان، آداب و سنن مربوط به عروسی (سور) و عزا (سوگ یا پُرس) است.
مراسم عروسی
مراسم
عروسی (سور) بعد از مقدماتی شامل: نشان کردن، سنجش (سِرژَ)، خواستگاری
(کیخائی)، نامزدی (دیاری، دسگیرونی) و حنابندان در میان نوای شور انگیز
سرنا (ساز) و دهل، یا کمانچه (تال) و تنبک برپا می شود. پیر و جوان، زن و
مرد، دست در دست هم، حلقه زنان و هماهنگ با نوازندگان بومی، در پی رقاصی
کارآزموده (سرچوپی)، که پیشاپیش آنها هنرنمایی می کند، به شادی و پای کوبی
می پردازند.
رقاصان (بازِنه ها) معمولاً رقص (بازی) را با آهنگی سنگین و
کند آغاز، و سپس هم آوا با آهنگ های تند شانه شکی، دو پا و سه پا، شوری
تحسین انگیز برپا می کنند که هر تماشاگری را مجذوب می سازد.
رقص چوب
(چوبازی) از بازی های نمایشی است که در مراسم لرهای بختیاری اجرا می شود.
همسرایی آواهای زنگ زنگه، بالابرز، بِزِرّان به گویش لکی، هیوله، کُچکِله
شیرازی، دوواتونه و سیت بیارم به گویش لری بر نشاط مراسم می افزاید.

مراسم عزا
مراسم
عزا (سوگ یا پُرس) باشیون زنان و آوای حزن انگیز سُرنا و دُهل آغاز می
شود. لرهای بختیاری در کنار مزرعه یا خانه متوفی سکویی سنگ چین (کوشک) برپا
کرده و مراسم (تازِ) را برگزار می کنند. توشمال ها (نوازندگان بومی) در
کنار یا بالای (کوشک)، مقام چپی و دنگ دال می نوازند و زنان سوگوار در حسرت
عزیز از دست رفته (سِرو) می خوانند.
همسرایی پرسوز و گداز زنان با آوای
غم انگیز مویه (مور) در دیگر جاهای لرستان، سیمایی از زنان سوگوار شاهنامه
را تداعی می کند. کُتَل کردن اسب (تزیین اسب) در مرگ بزرگان، قربانی نمودن
گوسفند پیشاپیش جنازه، رقص دسته جمعی رّا رّا و همسرایی ابیاتی شیوا و
آهنگین توسط مردان، از جمله مراسمی بود که در گذشته، در میان بیشتر طویف لر
اجرا می شد.
 

ادامه موضوع