چندی پیش با گروهی از دوستان راهی خوانسار شدیم. خوانسار شهری جذاب و دیدنی است که در 150 کیلومتری شمال غرب شهر اصفهان سر بر دامن کوههای زاگرس شرقی گذاشته است.

این شهر که در درة باریک دامنه کوههای سیل و گلستانکوه واقع شده، به دور از تملقات شهری هنوز کوچه باغ‌های زیبایش، بافت سنتی خود را حفظ کرده است. خوانسار چهار فصل زیبایی دارد، چنانکه در بهار، شهر پر می‌شود از عطر سبزه و شکوفه‌های بهاری و شاخه‌های نورسته درختان، تابستان با هوای خنک صبحگاهی و شامگاهش، پاییز با کوچه‌ها و باغ‌های پوشیده از بر‌گ‌های چند رنگ درختانش و زمستان با سرمای دلنشین و کوچه‌ها و کوههای پوشیده از برفش، هر گردشگری را مجذوب این همه زیبایی می‌کند.

پس از چند ساعت گردش در این شهر، به دلیل آنکه وصف زیبایی‌های " گلستانکوه " را بسیار شنیده بودیم، راهی این منطقه شدیم. گلستانکوه یکی از زیباترین کوههای اصفهان است که با ارتفاع حدود 3631 متر و وسعت حدود 10 کیلومتر مربع، در مسیر خوانسار به اصفهان و در 15 کیلومتری شهر خوانسار قرار دارد. با ذوب شدن برف‌ در دامنه کوههای خوانسار و آغاز فصل بهار، دشت زیبای " گلستانکوه " مملو از گل‌های طبیعی و رنگارنگی می‌شود که همگی خود رو هستند.

رویش هزاران لاله سرخ واژگون در اوایل بهار به این دشت جلوة بی‌نظیر و کمیابی می‌بخشد. لاله واژگون برخلاف سایر گونه‌های لاله و سایر گل‌ها از ساقه به سوی زمین برگشته و بدین سبب آن را واژگون نامیدند، البته برخی نیز به سبب آنکه در میان گلبرگ‌هایش همواره قطره آبی جاری است، بدان " گل اشک " می‌گویند.

از دیگر گونه‌های گیاهی این مکان می‌توان به گزعلفی، ریواس، کنگر، مرزنجوش، آویشن، قارچ، بادام، تره، پیاز کوهی، موسیر، گزانگبین، باربچه، گون (درختچه‌ای کوتاه که ارتفاع آن به یک متر نمی‌رسد، اما مقداری از سطح زمین فاصله گرفته و گسترده می‌شود) و دیگر گیاهان دارویی اشاره کرد که علاوه بر زینت بخشی به گلستانکوه، این رشته کوه را به منطقه‌ای غنی از دیدگاه گیاه پزشکی و همچنین مرتع مناسبی جهت چرای دام و پرورش زنبور تبدیل کرده است.

همین مناظر زیبا و پوشش گیاهی منحصر به فرد و وجود چشمه‌های پرآب است که این دشت زیبا را به محلی بی‌نظیر و کمیاب در استان اصفهان تبدیل کرده که همه ساله هزاران گردشگر را به سوی خود جذب می‌کند.